De eendenmossel

Op de route Zeeland werd er altijd overnacht in Sluis, zoals al eerder vermeldt. De diner’s in het hotel waren regelmatig van een hoge kwaliteit. Mosselen, Zeetong, kreeft en andere zeevruchten kwamen regelmatig ter tafel. Echter de eendenmossel hebben we nooit van Ruud op het bord mogen zien.
Achteraf begrijp ik waarom dat niet ging. Wellicht dat restaurant Oud-Sluis deze lekkernij wel op tafel kan zetten.

 

De eendenmossel stelt het geduld van de Galiciërs eeuwig op de proef. Alleen in de wintermaanden krijgt men de kans de hand te leggen op het kreeftachtige zeedier – en dan ook nog alleen als het bij nieuwe of volle maan tot een springtij gekomen is en daarna de rotsbanken waaraan het dier zich vasthecht bij zeer extreme eb droog komen te liggen. Tijden moeten de eendenmosselenvangers (percebeiros) op dit ene moment wachten. Als het dan eb en enigszins helder weer is en de Atlantische golven wat minder genadeloos tegen de rotsen beuken, beginnen ze aan hun riskante onderneming. De moedigste en meest ervaren mannen laten zich door hun kameraden met een touw om hun heupen vasthouden en klimmen langs de glibberige rotsen naar beneden, naar de eendenmosselen die zich in een dichte laag vastgehecht hebben. Halsbrekende toeren, waarbij men de branding steeds in de gaten houdt. Dan heeft de eerste al wat eendenmosselen te pakken. Met zijn rechterhand steekt hij een scherp mes aan een stok in de kal0aag tussen de mosselen en de rotswand. De die ren komen in een klomp los, die hij opvangt in een net dat hij voor zijn buik heeft hangen. Zo snel mogelijk steekt hij de ene klomp mosselen na de andere los. Van boven komt op tijd de kreet ‘Moita mar!”, wat zoveel wil zeggen als “Kijk uit, hoge golven.” Meteen zoekt de percebeiro een veilig heenkomen. Liefhebbers van de eendenmossel kunnen amper bevatten hoe gevaarlijk dit werk is, al zouden ze dat wellicht wel kunnen afleiden uit de prijs die ze ervoor moeten neertellen in de chique restaurants in het binnenland. Een voorgerecht van eendenmosselen kost daar al gauw 50 tot 60 gulden. Aan de noordwestkust van Galicië leveren de percebeiros hun vangst direct bij de plaatselijke restaurants af. Hier is de prijs een stuk lager. De goedkoopste percebes vindt u natuurlijk op de plaatselijke vismarkt. Eendenmosselen zijn ongeveer zo lang als een duim en lijken een kleine versie van een olifantspoot. Ze hebben een driekantige, gelede schaal, die met een beetje goede wil vergeleken kan worden met de snavel waarmee eendenkuikens uit het ei komen… Eigenlijk zijn de percebes echter geen schelpdieren, maar kreeften die zich aan de rotsen vastzuigen. Kook eendenmosselen gewoon in water met een laurierblad en eet ze warm of koud. Breek de schaal open, trek de dikke. vlezige huid naar buiten en dan ligt uiteindelijk het roze vlees bloot dat u van de schaal af kunt bijten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op De eendenmossel

  1. Wim Veen zegt:

    He mannen,

    Op Maandag weer langskomen???

    Voor het schrijven van de order?????

    Jammer, jammer, die tijden zijn voorbij.

    Een Hartelijke groet, voor de mannen op de foto

    Van een oud platenbaas, maar nu taxibaas

    Wim

  2. Pierre zegt:

    Ja Wim die tijden zijn voorbij. Goed van je dat je op tijd voor een andere job hebt gekozen. De muziek blijft in je bloed.

    Groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s